 |
Er komen nu meer en meer verhalen naar buiten over onregelmatigheden met
"foreclosures". Ik heb hier begin deze maand trouwens al een keer eerder over
geschreven.
Ik
hoorde zopas over een Amerikaan wiens huis in beslag werd genomen
terwijl hij niet eens een hypotheek had. Hij had zijn huis cash betaald!
Andere verhalen die circuleren, zijn van mensen die gestopt
zijn met het aflossen van hun lening maar door de bank niet uit hun
woning gezet kunnen worden omdat de bank niet kan bewijzen eigenaar te
zijn van de hypotheek.
Businessweek beschrijft in een artikel hoe Joseph Lents, een accountant, zijn lening niet meer
aflost sinds 2003. Sindsdien woont hij echter gratis in zijn woning
omdat zijn bank niet kan bewijzen eigenaar te zijn van de hypotheek.
Geen bewijs, geen inbeslagname.
Het is een gigantische etterbuil
die nu open dreigt te springen. Indien dit probleem niet wordt opgelost
op de één of andere manier, dan gaat het licht uit in de financiële
sector.
Het gaat echter allemaal veel verder dan wat
moeilijkheden met inbeslagnames. Nee, het echte probleem zit in het feit
dat banken hypotheken verstrekt hebben en deze vervolgens gebundeld
hebben om als obligaties te verkopen aan beleggers.
En deze beleggers beginnen een beetje
nerveus te worden. Zij zien dat banken hen beleggingen hebben verkocht
waarvan er ernstige twijfels zijn over de onderpanden (nl. de
onderliggende hypotheken).
Gelukkig bestaat er een clausule in
het contract dat hypotheken waarvan de papieren niet in orde zijn, door
de bank teruggekocht kunnen worden.
En het is die clausule die
gebruikt werd door enkele grote beleggers (PIMCO, BlackRock en de NY
Fed) om bij Bank of America aan te kloppen met $47 miljard aan "slechte"
leningen.
Het verplicht terugkopen van dergelijke leningen,
worden "put backs" genoemd. JP Morgan had enkele dagen voordien berekend
dat de totale "put back exposure" voor de banksector waarschijnlijk
niet veel groter zou zijn dan $55 miljard.
Het bedrag leek mij
indertijd al belachelijk klein. De totale hypotheekmarkt is namelijk
$11.000 miljard groot. Het merendeel van deze hypotheken werden
herverpakt en doorverkocht aan beleggers. $55 miljard is niet meer dan
een druppel op een hete plaat.
Net zoals de initiële verliezen
voor de subprimeleningen in het begin zwaar onderschat werden. Het lijkt
een vast patroon te zijn. Ik weet nog hoe Ben Bernanke kwam vertellen
dat de totale verliezen beperkt zouden zijn tot minder dan $100 miljard
en er geen gevaar was voor verdere besmetting van de economie.
Van een onderschatting gesproken! En dat is de man waar beleggers nu hun hele hebben en houden op vergokken?
Maar goed. JP Morgan's $55 miljard werd al van tafel geveegd met de eerste eis van $47 miljard.
Hoe
groot is het probleem? Niemand die het momenteel kan zeggen. Dit heeft
in ieder geval het potentieel om gigantisch in omvang toe te nemen. In
feite komt hier heel het proces van het bundelen van leningen
(securitisations) op losse schroeven te staan.
Beleggers die
deze leningen kochten, weten simpelweg niet meer wat ze bezitten. Zo
gesteld heb je het alvast over een totale omvang van enkele duizenden
miljarden dollars.
In ieder geval meer dan voldoende om de
wereldwijde banksector straks naar de overheid te laten hollen voor een
nieuwe bail-out. Uiteraard net nadat nog eerst recordbonussen uitgekeerd
werden.
Bron: Maarten Verheyen
Terug naar Overzicht
|
 |
|