De kredietcrisis gaat hoe dan ook veel geld kosten. De overheden moeten nu links en rechts bijspringen om het vertrouwen in de banken terug te krijgen. Immers, als het vertrouwen in de banken verdwijnt en mensen met miljarden euros of dollars hun geld gaan opnemen, dan hebben we met zijn allen een probleem. Overigens een heel begrijpelijke reactie. Als de banken elkaar ook al niet meer vertrouwen, waarom zou een consument dat dan wel doen.

Natuurlijk heeft de regering volkomen gelijk dat ze in moet grijpen. Op zich dan ook alle complimenten voor Wouter Bos die snel en doeltreffend heeft gehandeld, en dat het originele plan moest worden bijgesteld doet hier verder niets aan af. Maar dat handelen is in feite wel gebeurd vanuit een soort chantage situatie: er was geen keus. En dat is het kwalijke aan de hele situatie.

Er wordt hier en daar wel wat gemopperd dat de Tweede Kamer niet eerst is geraadpleegd. Waarschijnlijk wel goed dat dit niet gebeurd. De regering heeft een beslissing genomen, snel gehandeld en gaat daarna een uitleg geven. Dit is een duidelijk en helder scenario. De verantwoording van deze beslissing ligt dan ook geheel bij de regering.

Dit staat is schril contrast tot het Amerikaanse reddingsplan. Dit plan, dat begon als een document van 3 pagina's is inmiddels uitgegroeid tot een boekwerk van meer dan 400 pagina's. Aangezien het hier een nogal ingrijpende wetswijziging betrof moest dit plan worden goedgekeurd door de Senaat en het Huis van Afgevaardigen (Congres). De laatste heeft in een eerste stemming het wetsvoorstel verworpen, maar uiteindelijk is het door zowel de Senaat als het Congres goedgekeurd.

Interessant gegeven is dat na de eerste verwerping van het wetsvoorstel veel senatoren commentaren gaven in de trend van: laat Wall Street hun eigen rotzooi opruimen, wij willen hiervoor geen belastinggeld beschikbaar stellen. Dit kwam ook overeen met de mening van de doorsnee Amerikaanse burger. Zoals bekend is het in de tweede stemming wel goedgekeurd, maar voor een hoop Amerikanen rijst nu de vraag: Heeft een senator nu voor gestemd omdat dat is wat hij wil of is hij min of meer gedwongen omdat hij op de "payroll" staat van de commerciële banken. Even een voorbeeld wat sommige senatoren hebben ontvangen als bijdrage van de banken: Barrack Obama $ 2.102.643, McCain $ 1.890.574, Crhis Dodd $ 527.400, Joe Bidden $ 143.650 enz.

Dat soort vragen hebben wij hier gelukkig niet. En alhoewel wij in Nederland graag mogen mopperen over "die lui" in Den Haag, is misschien in dit geval een compliment voor de regering wel op zijn plaats. Er was een crisis, zij hebben een besluit genomen en snel gehandeld. En dat is wat een regering hoort te doen. Dat geeft vertrouwen.

Terug naar Overzicht